Η ανάγνωση των αναγνωσμάτων

Από τα αναγώσματα άρχισα, οπως οι περισσότεροι μάλλον, τη συμμετοχή μου στη λειτουργική ζωή της εκκλησίας. Τα λίγα προαπαιτούμενα είναι ευφράδεια λόγου και λίγη γνώση αρχαίων ελληνικών για να τονίζεις σωστά το νόημα. Μετά το Πατερημών και το Πιστεύω, αρχίζεις να νομίζεις ότι συμμετέχεις στο ψαλτήρι, ενθουσιώδες!
Και όταν δεν καταλαβαίνεις αυτόν που διαβάζει ακόμη και με πλήρη προσοχή και σχετικά καλή γνώση της αρχαίας διαλέκτου; Τότε λειτουργεί το κείμενο μυστηριακά και μυστικά, προφανώς για να μην καταλάβουν οι άπιστοι που βρίσκονται εκτός ναού!
Αυτά τα μυστικιστικά πολύ με αρέσουνε και θα έλεγα να τα καθιερώσουμε καθολοκληρίαν. Μου ακούγονται καλύτερα από τ´ άλλα που αφουγκράζεσαι να ακούσεις τι θα πει ο ποιητής και βάλε και τη διαδικασία μετάφρασης και μετά ρίχτο πίσω στην εννοιολόγηση με πορεία στον έσω εγκέφαλο, που τον έχουμε ειδικά κουρδίσει να ενώνεται μετά της καρδιάς. Αν σου πετύχει η συνταγή και στην πράξη, είσαι κεχαριτωμένος!
Κι αν δε σου κάτσει; Τι κάνουμε μωρ´ νύφ´;
Γι αυτό λέω καλύτερα η συντομοτέρα οδός, δεν χρειάζεται ούτε γνώση αρχαιοπρεπούς ελληνικής από δέκα με είκοσι αιώνας πριν, ούτε να ιδρώνεις να πετύχεις μετάφραση και διασύνδεση καρδιάς. Όλα αυτά μπορούν να γίνονται με τον μυστηριακό τρόπο. Πάει και τελείωσε. Και ας γνωρίζουν τις λεπτομέρειες δυο τρεις, άντε πέντε νοματαίοι.
Γιατί αν δεν είναι έτσι και πρέπει να διαβάζονται τα διαβάσματα προς κατανόησιν, τότενες, αλοί και τρισαλί, θέλουμε εξτρά μέτρα.
Πρώτο να ενημερωθούν οι τρέχοντες και επίδοξοι αναβάτες των ψαλτηρίων. Έχω μια μικρή υπόνοια ότι η πλειοψηφία αγνοεί τοιούτην συνπεριφοράν. Να συνπεριλάβουμε και τους εντός του Ιερού Βήματος ή να εκδώσουμε απαλλακτικόν βούλευμα ως υπεράνω κάθε προσδοκίας προς συμόρφωσιν; Βέβαια μην παραλείψουμε να εξάρουμε όσους τηρούν την "κατανοητικήν" ανάγνωσιν αφεαυτού τους ρισκάροντας να προγκήξουν πέρα το εκκλησίασμα, τουλάχιστον έτσι που το θέτουν οι της αντιθέτου πρακτικής, γιατί "λέει": αργεί να τελειώσει η ακολουθία και ο κόσμος βιάζεται. Κατά βάθος πάντα κάποιος κόσμος θα βιάζεται, πάντα για πραγματικούς λόγους και αυτός ο κόσμος ειδικά είναι της μυστικής μεταφοράς των προσευχών και των νοημάτων, ανώτεροι άνθρωποι, σου λέω. Δεν έχουν ανάγκη της φανερής νοηματομεταφοράς, αλλά συν τω χρόνω αδιαφορούν για τους υπόλοιπους "μη φτασμένους" από την πολλή αντίληψη της αγάπης προς τον πλησίον.
Πάντως, μια ανακοινωσούλα και στο εν Χριστώ εκκλησίασμα θα έπιανε τόπο ώστε να μην βρεθεί προ εκπλήξεως σε αλλαγή του ωραρίου λήξης των ακολουθιών.
Λογικά, δηλαδή με τη λογική, δηλαδή όχι και τόσο σίγουρα, οι γνώστες της αρχαΐζουσας ελληνικής πρέπει να έχουν αυξηθεί τόσα χρόνια που διδάσκεται στα σχολειά μας… οπότε και οι αναγνώστες και το εν Χριστώ ακροατήριο κατέχουν καλύτερα σε πληθυσμιακό εύρος την διάλεκτον. Μάλλον...